Slapen en onrust baby 6-8 weken oud

Slapen en onrust baby 6-8 weken oud

Er is nog steeds geen zicht op versoepeling van de corona maatregelen. Het maakt ons radeloos, wat moeten we… De onrust van Teun is nog niet minder. Huilen na de voeding, huilen als hij moet slapen, huilen in zijn slaap. De hele dag huilen en krijsen, om gek van te worden. Soms zijn we even zo radeloos, dat we naar elkaar niet meer altijd even lief zijn, maar aan de andere kant zijn we ook weer zo’n sterk team samen. Het is soms moeilijk.

 

We zijn gestart met het toedienen van medicijn. Viermaal per dag medicatie tegen spruw, eenmaal per dag vitamine D en K, iedere voeding druppels tegen kramp, eenmaal per dag Nexium tegen reflux en tweemaal per dag zalf op zijn billen. We hebben maar even een schema gemaakt om niets te vergeten, maar alles voor een minder huilende Teun!

 

Op advies van de lactatiekundige vragen we bij de huisarts om een suspensie Omeprazol in plaats van Nexium, die we ook hebben gekregen. Zal dit de oplossing zijn, of in ieder geval de klachten verminderen? We hopen het zo. Dit gaan we de komende 2 weken uitproberen. Het toedienen gaat alvast een stuk makkelijker dan de Nexium, dat scheelt weer.

 

Ook weten we dat het verstandig is om te gaan oefenen met een flesje, zodat Teun leert om uit een fles te drinken. Net zoals slapen moet je dit leren. Teun wil momenteel geen speen, hoe zal het gaan met een flesje? Niet zoals we hadden gehoopt. Wanneer Teun de fles krijgt, begint hij direct enorm te kokhalzen en wordt hij hysterisch. Dit is ook het geval bij de 5 verschillende soorten speen die we al hebben geprobeerd. Misschien speelt de ervaring met zijn tong- en lipriempje hier in mee.

 

Gelukkig is langzaamaan de spruw verdwenen. Alleen het huilen wordt intussen erger en erger…. Huilen bij het wakker worden, als hij moet slapen, in zijn slaap. Arme jongen, wat is er toch?

 

We hebben telefonisch contact met de cranio sacraal therapeut, die ons eerder met Sophie heeft geholpen. Na ons verhaal gehoord te hebben, denkt ze dat hij last heeft van zijn geboorte (keizersnede), de krampen erna (door mijn antibiotica) en het laseren van zijn lipbandje en tongriempje. Haar advies: laat hem in zijn slaap huilen en maak hem niet wakker, dit is een stuk verwerking. Doe dit in jullie nabijheid, dus tegen je aan dragen in de draagdoek i.p.v. in de draagzak, praat tegen hem, laat hem het vervelende gevoel verwerken door hierover tegen hem te praten. Hij verstaat de woorden niet, maar voelt wat je zegt! Zou dat de oplossing zijn?