Slaapcoach

Baby 6 maanden oud

Teun vindt het heerlijk om bij mama uit de borst te drinken. Zo veilig, lekker dicht tegen haar aan, lekker warm en zo fijn om weer een volle buik te hebben. Maar dan komt papa, opa, oma of de opvangjuf met een siliconen speen in je mond en daar komt mama’s melk uit. Huh? Hoe kan dat? Meteen wegduwen met die tong en lachen, want daar trap ik niet in… Ik wil alleen mama. Tja, wat moet en doe je dan?

Het is zomer, er is een hittegolf en Teun is eigenwijs. De opvang belt opnieuw: Hij drinkt niet en plast niet. Het is 37 graden buiten en het zit me niet lekker. Ik over leg met mijn leidinggevende en besluit om halverwege de werkdag op en neer naar de opvang te rijden om te voeden in plaats van te kolven. Werk en opvang zitten niet heel dicht bij elkaar, maar ik heb het recht om een kwart van mijn werktijd te besteden aan kolven of voeden. Dat is met 9 uur werken 2.15 uur kolftijd. Teun, de dames van de opvang en ik zijn blij als hij zijn buikje weer vol heeft.

Dit moet anders… Maar hij kan uit de fles drinken. Dit heeft hij laten zien, en laat het heel soms even zien en drinkt dan 20cc. Hij doet het niet. Eigenwijs?! Het is voor hem een lange dag van 7.00u tot 18.00 geen eten en dus geen vocht. Helemaal niet fijn in deze warme zomer. Gelukkig kan ik het zo op mijn werk regelen dat ik 2x kan kolven en een uur eerder naar huis kan om te voeden. Dit scheelt voor mij iets qua voeden in de avond en nacht, want gemiste eten moet natuurlijk ingehaald worden.

Teun kan nog niet rechtop zitten om uit een bekertje te drinken, verschillende flessen en verschillende manieren van voeden werken niet. We zijn net begonnen met vaste hapjes nu hij 6 maanden oud is vanwege zijn gevoelige darmen. Hopelijk pakt hij snel zijn hapjes. Dit lees je in de volgende blog…

Baby 5 maanden oud

Een nieuwe mijlpaal met betrekking tot zijn motorische ontwikkeling: Teun kan draaien! Hij vindt het prachtig en probeert dit het liefst gedurende de hele dag. Dit heeft invloed op het inbakeren, waarmee we moeten gaan stoppen. Hoe wij dat hebben afgebouwd en hoe Teun de fles (niet) drinkt, lees je in deze blog.

Teun slaapt heerlijk wanneer hij is ingebakerd in zijn Pacco inbakerdoek, in combinatie met een zijliggingskussen, maar dan begint Teun met rollen. Hierdoor moeten we (helaas) stoppen met het inbakeren, omdat dit nu te onveilig wordt. We beginnen met een tussenstap, namelijk één arm ‘los’ (Pacco heeft hier een mooie uitbakerdoek voor). Op deze manier kan hij alvast met één arm ‘vrij’ oefenen. Het is voor Teun even wennen, maar het gaat redelijk goed.

Op de kinderopvang mogen de medewerkers niet inbakeren en de vaccinaties komen eraan, dus des te belangrijker is het om helemaal uit te gaan bakeren. Voor Teun lijkt het wel even feest. Hij vindt het fantastisch om te voelen; de rits rammelt mooi, hij kan aan zijn haren trekken, zijn speen kan uit zijn mond en daar kan hij nu ook op kauwen, zijn benen kunnen in zijn nek en een lakentje? Niet nodig. Een wereld gaat voor Teun open. Zijn armen moeten echt vastgehouden worden, wat vrij lastig is met een heel sterk kind. We gaan maar eens op zoek naar een oplossing, want Teun zijn feestje is niet ons feestje in deze.

We komen uit bij het Nunki lakentje van Fedde en Kees en besluiten deze uit te gaan proberen. Bij dit lakentje zit tricot (licht elastische) stof rond zijn middel, wat een lichte druk en geborgenheid geeft. Tegelijkertijd kan hij wel zijn beentjes een beetje bewegen. We merken dat Teun het een heel fijn dekentje vind; hij is vele malen rustiger als hij in zijn bedje ligt. We houden zijn armen vast en als hij slaapt, zorgt het dekentje ervoor dat zijn armen iets minder snel ‘zwaaien’.

Toch blijft het erg lastig voor Teun om uitgebakerd te slapen. Hij slaapt kort, omdat hij zichzelf blijft wakker maaien. Om de rust te bewaren voor hem, pakken we de inbakerdoek met één arm vrij er weer bij en we proberen het een week later opnieuw om uit te bakeren. Het Nunki lakentje blijft, want Teun is daardoor rustiger in bed.

Terug naar de fles. Wij zijn op tijd begonnen met het oefenen van de fles. Teun wilde geen speen in zijn mond en een fles (dus?) ook niet, maar we blijven het dagelijks proberen. Soms drinkt hij een paar slokken, maar meestal duwt hij de fles weg met zijn tong (net als een speen). Na de therapiesessies van Teun werd hij dan toch vriendjes met zijn speen. Hierdoor hebben wij automatisch weer goede hoop voor de fles, maar redelijk tevergeefs. Af en toe pakt Teun de fles wel, dus hij kan het wel, maar over het algemeen blijft hij deze weigeren.

We vinden dit soms vrij frustrerend, maar proberen rustig te blijven met de gedachte: als hij dorst en honger heeft, zal hij wel gaan drinken. Maak je geen zorgen, hij kan wel even zonder een voeding. Maar of dit helemaal waar is?
Fijn is het niet wanneer Teun de fles niet drinkt, want dat betekent voor mij dat ik de hele avond en nacht mag gaan (bij)voeden omdat Teun honger heeft. Na een lange werkdag is dit voor mij redelijk uitputtend. Teun drinkt dan eventjes en valt van vermoeidheid weer in slaap. Honger en slecht slapen horen ook een beetje bij elkaar, maar we hebben geen keuze: we gaan gewoon door.

Intussen dient een probleem zich steeds meer aan: het is zomer, er is een langdurige hittegolf en Teun blijft eigenwijs met betrekking tot zijn fles. Hij drinkt niet en plast niet, dus wat doe je dan? Dat lees je in de volgende blog.

Baby 4 maanden oud

4 maanden oud

De tijd vliegt voorbij. In het begin leek de tijd even stil te staan. Door het huilen en alle ellende kon wat ons betreft de tijd niet snel genoeg gaan. Maar nu is Teun alweer 4 maanden oud! Tijd voor de eerste grote ontwikkeling in zijn slaapstructuur, de eerste slaapregressie. Ook komt het moment dat Teun naar de opvang mag dichterbij, en ik mag zelf weer gaan werken. Hoe wij dit ervaren lees je in deze blog.

De slaapregressie met 4 maanden is meteen een hele heftige en belangrijke. Het slaappatroon van Teun gaat meer op die van volwassenen lijken. Er gebeurt in deze periode veel in zijn kleine hoofdje, en dat merken we. Zijn slaapritme gaat echt even overhoop en Teun heeft weer hulp nodig om in slaap te vallen. Wij bieden hem deze hulp door bij hem te blijven en soms even over zijn buikje te aaien totdat hij slaapt. Tegelijkertijd proberen we hem niet te afhankelijk te maken van onze hulp, want deze moet later natuurlijk weer afgebouwd worden. Teun zijn slaapjes worden heel onrustig en we rennen regelmatig naar boven (goed voor de conditie) om zijn speen te geven, in de hoop dat hij verder slaapt. Meestal slaapt hij kort, ongeveer 20-30 minuten. Eigenlijk zijn wij dus de hele dag bezig met hem in bed leggen en er weer uithalen, dit is soms best vermoeiend en leuk is anders. Met de wetenschap dat dit 6 weken kan duren, is het toch wel even aanpoten. Zeker in combinatie met de nachten, want daarin wordt hij ook weer vaker even wakker. Het is even doorzetten, maar gelukkig weten we dat het binnen een paar weken weer voorbij gaat.

Dan komt het volgend moment waar we een beetje tegenop zien: de eerste keer naar de opvang. We merken dat we het heel moeilijk vinden om hem na deze heftige periode, die we echt samen hebben doorgemaakt, aan een ander ‘te geven’. Door het coronavirus hebben wij weinig live contact met andere mensen gehad en een oppas zat er ook eventjes niet in. En dan gaan nu ineens wildvreemden (hij zit tijdelijk op een andere opvang dan Sophie, omdat daar nog geen plek is) voor hem zorgen. Wij kunnen lezen en schrijven met Teun en we zien een blije jongen. Dat willen we heel graag zo houden.

Na het intakegesprek kan Teun een ochtend gaan oefenen. Na zijn eerste slaapje hebben we hem weggebracht en zijn we met Sophie op de fiets naar de diertjes gegaan. Lang geleden dat alle aandacht van zowel papa als mama eventjes helemaal naar haar gaat. Wel heel ironisch, dat ik soms zou willen dat ik mijn handen vrij heb, en als het dan zover is, ik toch niet lekker zit en de hele tijd met mijn gedachten bij Teun ben. De oefenochtend ging heel goed, dus daardoor kregen we meer vertrouwen in dat het goed gaat komen.

Eenmaal zover, hebben we eindelijk even quality time op de maandagochtend, want Sophie is ook naar de opvang, ik heb nog even verlof en Robbert werkt vaak in de middag en avond.

Dan komt de dag dat ik zelf weer ga werken. Dit voelt een beetje dubbel, want ik vind het heerlijk om thuis te zijn bij mijn lieve kindjes, maar het lijkt mij ook wel fijn om weer even iets anders te kunnen doen dan alleen voor de kinderen te zorgen.
Dat ik weer even moet wennen, wordt al snel duidelijk. Op mijn eerste werkdag vergeet ik meteen om mijn kolfschelpen mee te nemen. Gelukkig kan Robbert ze even komen brengen. En het werk, daar zit ik zo weer in, alsof ik niet ben weggeweest.

Uiteindelijk komt er al snel een dilemma met betrekking tot de opvang op ons pad: met heel veel moeite hebben we Teun de speen aangeleerd, maar uit de fles drinken weigert hij. Ja, en dan? Hierover meer in de volgende blog!

Wintertijd

Wintertijd: ‘help, de klok wordt een uur teruggezet!’

In de nacht van zaterdag 24 oktober op zondag 25 oktober 2020 gaat de wintertijd in. Dit betekent dat de klok om 03:00 uur naar 02:00 uur gaat. Een uur extra slapen dus! Alhoewel, jullie kleintje denkt hier vast anders over. Heb je een vroege vogel en is je kleintje om 06:00 uur klaarwakker? Grote kans dat je zondag de dag om 05:00 uur al begint.

De overschakeling naar wintertijd betekent een ontregeling van de biologische klok. Het instellen van de biologische klok is best een ingewikkeld proces, dus ik adviseer om dit stapsgewijs te doen, gedurende een week. Daarna zitten jullie in een nieuw ritme. Maar hoe doe je dat nu precies?

1. Begin op tijd!
De biologische klok past zich niet zomaar aan, puur omdat je de klok hebt verzet. Het aanpassen aan een uur tijdsverschil kost je biologische klok ongeveer een week.
Daarom: begin op tijd. Start zo’n 5/7 dagen voordat de klok verzet wordt (of 3 dagen ervoor tot en met 3 dagen erna), en breng je kleintje 10 minuten later naar bed dan je normaal zou doen. Vervolgens schuif je alle activiteiten van de volgende dag op. Je haalt je kleintje dus 10 minuten later uit bed dan normaal, je luncht 10 minuten later dan normaal, etc. Wordt je kleintje op zijn normale waaktijd wakker? (Wat heel goed kan, want de biologische klok heeft altijd wat vertraging in het aanpassen). Houdt het nog even donker en doe alsof het nog nacht is.
Op deze manier verschuif je het ritme elke dag met 10 minuten.

2. Voeg extra (power)dutje toe
Is je kleintje echt nog klein (jonger dan één jaar) of is het een moeizame slaper? Kijk dan of je het een extra powernap aan het eind van de dag kan laten doen. Dit betekent tussen 16.00-17.00 uur een korte extra slaap van 20-30 minuten. Maak hem/haar vanaf de leeftijd van 6 maanden wel weer voor 17.00 uur (nieuwe tijd) wakker. Door deze extra powernap kun je de bedtijd wat verlaten en oververmoeidheid voorkomen.

3. Weinig tijd?
Heb je geen tijd om dit heel geleidelijk te doen, zoals bij de eerste optie, neem dan de zaterdag als tussenstap. Breng je kleintje een half uur later dan normaal naar bed, dus bijvoorbeeld 19.30 uur i.p.v. 19.00 uur. Vanaf hier schuift heel je schema met slaapjes, lunch, avondeten, bad, etc. 30 minuten mee. Let op: nadat de klok is verzet, is dit (nieuwe tijd) een half uur vroeger dan gisteren (at je gisteren om 17.30 uur, is dit vandaag een half uur later om 17.00 uur nieuwe tijd). Zondagavond breng je ten opzichte van gisteren je kind wederom een half uur later naar bed (je komt weer op 19.00 uur uit, immers 19.30 uur gisteren is 18.30 uur vandaag). Maandag schuif je de rest van het schema een half uur op, waardoor je routine op dezelfde tijd uitkomt als voor het verzetten van de klok.

4. Ga in de middag naar buiten
Daglicht zorgt ervoor dat je biologische klok goed functioneert. Dit maakt van licht een goed slaap bevorderend middel. Zorg ervoor dat je minstens 10 minuten per dag buiten bent. Om de biologische klok goed in te stellen, ga je normaal gesproken liefst in de ochtend naar buiten. Wil je de dag later starten, ga dan vooral in de middag naar buiten.

5. Wat als….
Wordt je kindje tóch nog rond de oude tijd wakker en is dit vóór 6:00 uur nieuwe tijd? Behandel dat tijdstip als de nacht. Je kunt dan troosten en aangeven dat het nog nacht is, houdt alles donker en praat zachtjes. Valt je kleintje toch niet meer in slaap, start dan om 6:00 uur de ochtend.

Jullie kindje is geen robot en heeft geen horloge, dus geef het even de tijd om zijn/haar biologische klok bij te stellen. Hoe goed je ook je best doet, het is geen garantie voor een soepele overgang. Wees daarom een beetje flexibel in deze dagen.
Duurt het bij jullie langer om het ritme van je kindje stapsgewijs op te schuiven? Probeer dan gedurende de dag een extra rustmoment in te plannen om vermoeidheid te voorkomen.

Niets doen?
Niets doen is ook een optie. Dit werkt echter alleen voor meer flexibele kindjes. Het slapen moet lekker gaan en je kindje moet al wat ouder zijn (vanaf 1/ 1,5 jaar), waardoor hij/zij een wat langere wakkertijd aankan. De dag zal nog op de oude tijd starten en verschuift langzaam mee.

Extra tip:
Vanaf de leeftijd van 2 – 2,5 jaar kan je kindje ook een slaaptrainer begrijpen. Een slaaptrainer, zoals de pinguïn of het schaapje van Zazu, geeft d.m.v. kleuren aan wanneer het tijd is om op te staan. Deze slaaptrainer kan je stapsgewijs elke dag 10 minuutjes verzetten.

Baby 3 maanden oud

Teun slaapt sinds kort niet alleen in de draagdoek, maar inmiddels ook in de wandelwagen. Alleen maar wandelen met de draagdoek is dus verleden tijd. Het klinkt misschien gek, maar toch missen we die kilometers met hem in de draagdoek een beetje. Het wandelen zelf en de band die je opbouwt is erg fijn.

Wij houden continue zijn wakkertijden goed in de gaten. Tot de leeftijd van 6 maanden is de wakkertijd overdag 90 minuten. Dit betekent dat we na een wakkertijd van 75 minuten met Teun richting bed (nu de wandelwagen) gaan. Zo heeft Teun de tijd om rustig te worden en kan hij op het juiste moment, wanneer slaapdrang en slaaphormonen elkaar kruisen, gaan slapen. In het begin gaat dit nog niet zo voorspoedig.

Opeens tijdens het wandelen met de wandelwagen valt Teun moeilijk in slaap, maar we ontdekken dat hij wél zelf in slaap valt wanneer we de wandelwagen stil zetten. De prikkels onderweg leiden hem teveel af, want Teun vindt heel zijn omgeving erg interessant. Vanaf dat moment staat de wandelwagen met succes in de tuin. Nadat dit een tijdje goed gaat, gaan we de stap van de wandelwagen naar zijn bed proberen te maken. Dat gaat vanaf het begin verrassend goed.

We willen de overstap naar zijn bedje maken en beginnen met één slaapje in zijn bed, namelijk met zijn tweede slaapje van de dag. Dit is om oververmoeid te voorkomen, voor het geval het nog niet lukt met slapen.
Vanaf het begin valt Teun snel en makkelijk in slaap, dus al snel stappen we over op meerdere slaapjes per dag in eigen bed. Op een enkele keer na zijn speen geven, hebben we nu ineens onze handen vrij.

Degene die daar het meest profijt van heeft is Sophie, die eindelijk wat meer aandacht krijgt wanneer Teun slaapt. Zij gaat fijn lekkere dingen bakken, torens bouwen, schilderen, naar de speeltuin of naar de diertjes in het hertenkamp. Sophie geniet zichtbaar van de aandacht die ze krijgt en die ze gemist heeft.

In de avonduren blijft Teun nog wat onrustig. Hij is regelmatig wakker en wil qua voeding flink clusteren. De laatste slaapjes doen we beneden in de wandelwagen, om zo ook boven de rust te bewaren voor zijn grote zus. Wij zelf kunnen af en toe zelfs weer even samen een serie op Netflix kijken.

Wanneer het allemaal even stabiel lijkt te worden, komt de eerste slaapregressie van Teun om de hoek kijken. Zelf moet ik weer bijna aan het werk. Hoe deze periode verloopt lees je in de volgende blog.

Slaapregressie met 4 maanden

Slaapregressie op de leeftijd van 4 maanden

 

De eerste, de beste en meteen even een (volgende) pittige periode! Je komt net een beetje bij van de bevalling, de eerste zware maanden met nachtelijke voeding, en misschien slaapt je kleintje nu net door. En dan begint de slaapregressie… Precies ook op zo’n moment waarop je een beetje weer tot jezelf komt (dat is echt wel gelinkt aan je eigen slaap, mogelijk gemaakt door je ukkepuk) en misschien begin je net weer met werken of ben je al even aan de slag, maar nu gaat de slaap van jullie kindje ‘ineens’ veranderen.

 

Waar herken je een slaapregressie aan? Je kindje is 4 (8, 12, 18, 24 maanden oud). Het wordt ‘ineens’ nachts vaker wakker. Jullie kindje slaapt nu veel lichter, terwijl hij eerst dieper, langer en vaster sliep. Hij is niet ziek, hongerig of heeft ergens anders last van en er is geen groeispurt. Want dat is toch net even iets anders (en die groeisprongen komen regelmatig voor).

 

Wat is een slaapregressie nu precies? Een slaapregressie is een ‘groot’ moment in de ontwikkeling van de slaapstructuur. De hele wereld staat op zijn kop en daarna is de gebruiksaanwijzing ineens veranderd. De slaapregressie houdt verband met de cognitieve en mentale ontwikkeling, kan wel tot 6 weken duren en heeft invloed op de hechting en het slapen. Het lijkt in deze op een sprong, maar is toch heel wat anders. Een slaapregressie geeft onrust en is niet de juiste periode om aan slaap te werken, het is dan meer pappen en nathouden.

 

De 4-maanden-regressie is meteen een hele belangrijke op slaapgebied, want de slaappatronen worden nu volwassen en gaan meer op die van de grote mensen lijken. Op dit moment verandert er dus heel veel in je baby’s brein en slaappatronen. Het resultaat: je baby wordt (weer of) vaker wakker ’s nachts en doet kortere slaapjes overdag. Hazenslaapjes komen nu vaak voor, dit zijn korte slaapjes van tussen de 10 en 30 minuten. De tweede slaapcyclus (een slaapcyclus duurt 45 minuten) pakken wordt een grote uitdaging.

 

Wat kun je hieraan doen? Niet zoveel, behalve veel liefde geven en kijken of je de schade wat kunt beperken door jullie kindje hoe dan ook te laten slapen. Draaf hierin niet door, want wat je tijdelijk toepast om jullie kindje te laten slapen, moet je later weer eenvoudig kunnen terugdraaien.

 

Slapen en onrust baby 10-14 weken oud

Die glimlach! Een hele grote, mooie, tandloze, schattige lach! Eentje waar ik zo verliefd op word! En dat de hele tijd, als hij wakker is! Het is net alsof hij wil zeggen: dank je wel lieve mama en papa! Op zulke momenten lijkt alle ellende, heel eventjes, helemaal vergeten.

 

Intussen gaat het beetje bij beetje wat beter met Teun, en nu Teun ruim 10 weken oud is, mogen we met hem naar therapie. Teun blijkt al hard op weg om alles te verwerken, zoals de vervelende ervaring met het laseren van zijn tongriempje en lipbandje. Zijn klachten nemen dusdanig af, dat we besluiten af te bouwen met de medicatie, om te zien welk effect dit heeft. Teun reageert hier goed op.

 

Omdat de onrust behoorlijk onder controle is, gaan we zijn slaapjes in de wandelwagen proberen. We starten met één slaapje, en merken dat dit nu goed gaat. Dan gaan we verder met om en om, dit om oververmoeidheid te voorkomen. Het eerste slaapje doen we in de draagdoek en de volgende in de wandelwagen.

 

De eerste keer in de wandelwagen proberen is best spannend. Ingebakerd, op zijn zijliggingskussen, met een knuffeltje tegen zijn hoofd en met de Zazu Suzy (op strandje white noise) gaan we wandelen. En… Hij gaat slapen! Het duurt 20 minuten, en dan hebben we een slapende baby! De eerste keren blijven we voor de zekerheid lopen, en Teun slaapt heel goed. Daarna bouwen we het lopen beetje bij beetje af; we blijven de eerste 10 slaapminuten lopen (tot hij in zijn diepe slaap zit), tot we de wandelwagen kunnen stilzetten. Na een tijdje zijn we al zover dat we nog maar 1 slaapje overdag in de draagdoek doen.

 

We zien intussen een heel ander kind. Een blij en vrolijk jongetje, dat af en toe nog in zijn slaapt huilt. Wat een verschil met een paar weken geleden! Wat zijn we blij en trots!

 

 

Slapen en onrust baby 8-10 weken oud

Wat is het toch enorm frustrerend, verdrietig en killing om je eigen kind zo te zien huilen! Ik voel me machteloos. Wat willen wij graag dat zijn verdriet en stress af zou nemen. Zelf ervaren we ook veel stress en verdriet door zijn huilen.

 

Wij praten met en tegen Teun. We vertellen over zijn geboorte, wat er erna is gebeurd met zijn wervels, de krampen en het laseren. We zeggen dat het heel goed is dat hij huilt, dat hij alles eruit mag gooien. Door het zo te vertellen, keer op keer, begint ook een enorm gevoel van trots ontstaan. Wat super knap wat Teun heeft doorstaan.

 

Onderweg met een slapende en huilende Teun wordt Robbert door een meneer verdacht van mishandeling van zijn kind. Misschien ‘logisch’ met al het gekrijs, maar fijner was geweest als hij even had gevraagd wat er aan de hand, zonder meteen een conclusie te trekken en boos te reageren. Maar ook de mensen die zeggen ‘geniet er toch maar van’ kunnen momenteel rekenen op ons onbegrip. Ja, we genieten van het kleine mannetje, maar hoe moeten we genieten van het feit dat ons kind zo worstelt? In onze wandelingen merken we dat we bewust om mensen heen lopen, want geen reactie is soms gewoon veel fijner.

 

De dagen verstrijken. Het lijkt erop dat Teun beetje bij beetje wat rustiger wordt. Intussen lijkt het al een drietal dagen op rij beter te gaan. Eén goede dag kan toeval zijn, twee ook, maar bij drie wordt die kans toch steeds kleiner. Dit kan bijna geen toeval meer zijn. Is het de medicatie tegen zijn verborgen reflux, het praten of en combinatie hiervan? Heel voorzichtig worden we optimistisch. Het vertrouwen dat het beter gaat moet even groeien. Daarbij versoepelen eindelijk de maatregelen en mogen we bijna naar de cranio sacraal therapie! Het gaat de goede kant op, hebben we het diepste dal gehad?

 

Hij huilt, nouja, krijst nog wel, maar alleen in zijn slaap, als hij aan het verwerken is. Intussen een wereld van verschil met wanneer hij wakker is, want dan krijgen we ons ware kindje steeds meer te zien: een kleine lieve jongen met de allermooiste glimlach van de wereld!

 

 

Slapen en onrust baby 6-8 weken oud

Er is nog steeds geen zicht op versoepeling van de corona maatregelen. Het maakt ons radeloos, wat moeten we… De onrust van Teun is nog niet minder. Huilen na de voeding, huilen als hij moet slapen, huilen in zijn slaap. De hele dag huilen en krijsen, om gek van te worden. Soms zijn we even zo radeloos, dat we naar elkaar niet meer altijd even lief zijn, maar aan de andere kant zijn we ook weer zo’n sterk team samen. Het is soms moeilijk.

 

We zijn gestart met het toedienen van medicijn. Viermaal per dag medicatie tegen spruw, eenmaal per dag vitamine D en K, iedere voeding druppels tegen kramp, eenmaal per dag Nexium tegen reflux en tweemaal per dag zalf op zijn billen. We hebben maar even een schema gemaakt om niets te vergeten, maar alles voor een minder huilende Teun!

 

Op advies van de lactatiekundige vragen we bij de huisarts om een suspensie Omeprazol in plaats van Nexium, die we ook hebben gekregen. Zal dit de oplossing zijn, of in ieder geval de klachten verminderen? We hopen het zo. Dit gaan we de komende 2 weken uitproberen. Het toedienen gaat alvast een stuk makkelijker dan de Nexium, dat scheelt weer.

 

Ook weten we dat het verstandig is om te gaan oefenen met een flesje, zodat Teun leert om uit een fles te drinken. Net zoals slapen moet je dit leren. Teun wil momenteel geen speen, hoe zal het gaan met een flesje? Niet zoals we hadden gehoopt. Wanneer Teun de fles krijgt, begint hij direct enorm te kokhalzen en wordt hij hysterisch. Dit is ook het geval bij de 5 verschillende soorten speen die we al hebben geprobeerd. Misschien speelt de ervaring met zijn tong- en lipriempje hier in mee.

 

Gelukkig is langzaamaan de spruw verdwenen. Alleen het huilen wordt intussen erger en erger…. Huilen bij het wakker worden, als hij moet slapen, in zijn slaap. Arme jongen, wat is er toch?

 

We hebben telefonisch contact met de cranio sacraal therapeut, die ons eerder met Sophie heeft geholpen. Na ons verhaal gehoord te hebben, denkt ze dat hij last heeft van zijn geboorte (keizersnede), de krampen erna (door mijn antibiotica) en het laseren van zijn lipbandje en tongriempje. Haar advies: laat hem in zijn slaap huilen en maak hem niet wakker, dit is een stuk verwerking. Doe dit in jullie nabijheid, dus tegen je aan dragen in de draagdoek i.p.v. in de draagzak, praat tegen hem, laat hem het vervelende gevoel verwerken door hierover tegen hem te praten. Hij verstaat de woorden niet, maar voelt wat je zegt! Zou dat de oplossing zijn?

 

 

Slapen en onrust baby 4-6 weken oud

Thuis tijdens corona, met een pasgeboren, huilende Teun. Dat is zwaar voor hem, maar ook voor ons als ouders pittig. En natuurlijk heeft dit ook invloed op zijn zus Sophie. Teun heeft al heel wat meegemaakt in zijn korte bestaan; ontzettend last van krampjes, verschoven wervels en ook al gelaserd aan zijn lipbandje en tongriempje. En hij is pas 4 weken oud. Wat een kanjer dat hij dit al doorstaan heeft. Maar helaas is er nog steeds onrust en huilt hij nog veel. Wat is er aan de hand, Teun? De onmacht proberen we om te zetten in zoeken naar de juiste zorg.

 

Als je een huilende baby hebt, kom je in ieder geval wel aan beweging toe. Teun wil het best slapen als hij rechtop in de draagzak zit. We zijn inmiddels hard aan het werk om een top conditie te krijgen, want we lopen gemiddeld 10 kilometer op een dag, met uitschieters naar de 17,5 km. Per persoon per dag, dus. We lopen om en om, zo kunnen we de lasten delen en werken we ondertussen aan slapen hoe dan ook voor Teun. En zo kunnen we ook Sophie de aandacht geven die ze nodig heeft en verdient. Dit kan gelukkig nog, omdat Robbert 2 weken zorgverlof heeft gekregen om voor ons te kunnen zorgen. Door de Corona kan het niet anders en Miriam mag nog niet alles door de keizersnede.

 

Teun heeft geluk met 2 onrustdeskundigen als ouders. Naar je eigen kind kijken is moeilijker, dan kijken naar het kind van een ander in een consult. We bekijken nogmaals zijn symptomen en overleggen soms meer als collega’s dan als ouders. Onrust en huilen na een voeding, kokhalzen, verslikken, kwijlen, overstrekken, niet plat willen liggen, de hik. Zou het dan toch? Ja, we denken het wel. Maar willen we het zien of is het echt zo? Ja eigenlijk weten we het wel zeker. De krampjes, zijn wervels, zijn tong en lipbandje hebben verborgen reflux veroorzaakt. De houdingsadviezen passen we eigenlijk al toe vanaf zijn geboorte en deze hebben geen effect. Toch maar naar de huisarts. Als we bellen vragen ze of Teun moet hoesten? Ja hij hoest als hij zich verslikt, antwoord ik. Ik denk er niet bij na dat er Corona is, maar kijk vooral naar deze vraag in context met zijn verborgen reflux klachten. Maar Teun hoest, dus moet hij op het isolatie spreekuur komen. Gelukkig kunnen we het ook telefonisch doen. Omdat we precies kunnen uitleggen wat zijn symptomen zijn en wat we al gedaan hebben en het geringe effect ervan, krijgen we medicatie: Nexium. Deze gaan we starten met een proefperiode van 2 weken. Zal dit effect hebben? Zou er rust komen?

 

Ook hebben we contact met de ‘master of reflux en onrust’, Stephanie Molenaar. Ook zij bevestigd dat het toch wel heel erg op verborgen reflux lijkt. Met nog wat goede tips gaan we vol goede moed verder. Ook krijgen we de tip om Rufna van Baby & Care te vragen om advies. Zij geeft ons veel tips en adviseert ons onder andere een andere manier van voeden en om Teun zelf probiotica te geven i.p.v. via de borstvoeding .

 

Om het feest helemaal compleet te maken zit de spruw niet alleen op zijn billen, maar ook in zijn mond. Met een mandje vol medicijnen voor krampjes, reflux, vitamines en spruw en een bijna vol A4tje wat wanneer moet worden ingenomen, gaan we weer verder. Zal er rust komen? Dat lees je in de volgende blog.