ervaring Tag

  • Sort Blog:
  • All
  • onrustdeskundige
  • Slaapcoach

Slapen en onrust baby 2-4 weken oud

Daar zitten we dan. Thuis door het coronavirus, met een gillende baby en een peuter die ook haar aandacht verdient. Gelukkig zijn we voorlopig beiden thuis. We krijgen momenteel geen (k)raambezoek en de hulptroepen die klaar stonden om ons te helpen, mogen nu niet meer werken. Daar balen we van, want we willen heel graag hulp bij onze zoektocht naar de onrust van Teun. Gelukkig is het mooi weer en kunnen we lekker veel naar buiten. De buren zullen blij met ons zijn, maar ach, ook hun kinderen gillen en krijsen weleens.

 

Er is onrust, dit heeft invloed op het slapen. Daarom zijn we hard aan het werk met ‘slapen hoe dan ook’. Dat betekent dat we met alle macht proberen dat Teun gaat slapen om oververmoeidheid te voorkomen. Voor ons betekent dit heel veel wandelen met de draagzak, of rondjes rijden in de auto (op één van de meest onrustige dagen in totaal wel 5 uur lang). Het liefst wil je 2 slaapplekken creëren, het bedje en de wandelwagen. Maar bij Teun is het nu overdag de draagzak of auto waarin hij afwisselend wel wil slapen. ’s Nachts slaapt hij (nog) wel door het ontbreken van het circadiaanse ritme, in het nestje naast mij. Dit gaan we later, als de onrust zijn slaap niet meer kan storen, wel weer corrigeren.

 

In het bericht van de osteopaat, dat we niet meer mogen komen, staat dat het met een verwijzing van een arts wel mogelijk is om een afspraak te maken. We bellen snel de huisarts, die de verwijzing regelt, en zo kunnen we dus toch nog naar de osteopaat. Yes, eindelijk even een lichtpuntje! We maken snel een afspraak. Wanneer we bij hem zijn heeft hij weer veel werk aan zijn darmpjes, zijn wervels zijn gelukkig wel goed. We krijgen advies mee om het overstrekken tegen te gaan, belangrijk is de manier hoe we hem dragen, en wat kan helpen is om een hangmat voor in box te kopen, zodat hij meer gebogen ligt. Wie weet helpt dit. Via marktplaats hebben we al snel een tweedehands exemplaar gevonden.

 

En er volgt meer goed nieuws. De lactatiekundige is 24 uur zonder corona gerelateerde klachten en mag langskomen. Het moment van de waarheid… Ja, Teun heeft inderdaad een te kort tongriempje die verborgen is onder zijn tong en een te strak lipbandje. Dit is de oorzaak van het slechte drinken, vele luchthappen tijdens het drinken, de onrust en de krampjes. Gelukkig wordt er even spoed achter gezet en kan Teun de volgende dag al geholpen worden bij een gespecialiseerde tandartskliniek, waar ze de bandjes weg kunnen laseren. Zou dit het probleem zijn en gaat het beter worden? Het kan even duren voor we resultaat zien, want zijn mondje moet natuurlijk nog genezen.

 

Wat zijn we blij als hij al snel beter drinkgedrag laat zien en rustiger lijkt. Wat een verademing, minder gehuil. Maar helaas, van korte duur. De dagen erna wordt de onrust alleen maar erger, zonder dat het lijkt dat hij overmatig last heeft van krampen. De onrust lijkt met de dag steeds iets erger dan dat het al was. Heeft hij zo’n last van zijn behandeling, of is er misschien toch nog weer meer aan de hand? Dat lees je in de volgende blog.

 

Slapen baby 0-2 weken

Zoals beloofd ga ik jullie meenemen in het slaapavontuur van onze zoon Teun. De eerste 2 weken heeft een pasgeboren baby de tijd nodig om te kunnen landen. De bevalling is een heftig iets, maar ook het wennen aan de wereld heeft even tijd nodig. Er wordt veel geslapen en gedronken en heel veel spannender wordt het nog niet. Omdat we bij onze dochter veel slaapproblemen hebben gehad vanwege een geboortetrauma, waar we veel later pas achter kwamen, wilden we dit deze keer proberen te voorkomen. We hadden al een aantal mensen ingeschakeld waar we na de geboorte bij problemen terecht zouden kunnen. We waren goed voorbereid, dachten we…

 

We beginnen bij het slapen. Na de geboorte slaapt een baby 16 tot 20 uur. Er is nog een omgekeerd dag en nacht ritme. Teun was in mijn buik altijd ‘wakker’ tussen 19.00 en 22.00 uur. Dit was na zijn geboorte ook het geval. De eerste dagen waren dit de meest onrustige uren. Om aan zijn dag- en nachtritme te werken lieten we overdag 2-3 uur tussen de slaapjes, dus wakker maken om te voeden. In de nacht hielden we 3-4 uur aan, maar Teun meldde zich iedere 3 uur. Overdag sliep hij gelukkig wel en wat waren we hier blij mee. Onze dochter was namelijk vanaf haar geboorte direct de hele dag wakker. Toen waren we nog geen slaapcoach (in opleiding) en dachten we dat dat normaal was. Daarmee begonnen haar slaapproblemen.

 

Na de geboorte van Teun begon meteen de onrust. We hadden beiden het gevoel dat er iets aan de hand was, maar wat… Direct na het voeden begon de onrust, elke keer weer. Wat zou er zijn? Als onrustdeskundige gaan je hersenen ratelen en gingen we meteen het lijstje afwerken… Is het reflux? Ja, de klachten lijken erop. Daarom hebben we het hoofdeind van zijn bedje hoger gezet, rechtop voeding gegeven en na de voeding langer rechtop houden. Dit gaf wel iets verlichting, maar niet veel. Is het een allergie? Zou kunnen, maar is nog wel een beetje vroeg, en niet alle klachten komen overeen. Is het dan het KISS syndroom? Ja, hij heeft wel een voorkeurshouding en ligt ook vaak overstrekt (als een omgekeerde banaan), dat zou dus kunnen. Maar dat krijsen, dat oorverdovende krijsen.. . Ja, het huiltje en zijn gedrag past wel bij krampen, maar dit lijkt extremer dan een beetje last van krampen. Zal het komen door de antibioticakuur van voor en na de bevalling? Dit heeft ook invloed op zijn darmen, maar als moeder ben ik wel aan de probiotica. Heel veel meer kan ik hier niet aan doen. Dit zal 48 uur na de kuur minder moeten zijn, maar helaas is dit niet het geval.

 

We schakelen een eerste hulplijn in; de osteopaat. We hadden sowieso al een check gepland na 2-3 weken, om even zijn lijfje na te kijken, iets wat in Denemarken, Noorwegen en Zweden heel normaal is. Wij vervroegen onze afspraak. De osteopaat constateert dat Teun zijn nek, rug en bekken vastzitten en dat er ontzettend veel spanning op zijn buik staat. De dag na de behandeling hebben we een heel ander kind, zo rustig en ontspannen. Helaas is dit van korte duur, maar gelukkig staat er alweer een nieuw afspraak voor over 1,5 week gepland.

 

Maar wat is er toch aan de hand?? Ik heb een heftige toeschietreflex, hierdoor krijgt hij zeker veel lucht binnen. Zal dit de oorzaak zijn? We schakelen een lactatiekundige in. Maar dan is er ook de Corona, en we wonen in Brabant, zo’n beetje midden in het epicentrum. Iedereen houdt zich netjes aan de regels om binnen te blijven. De lactatiekundige kijkt mee via videobellen, heeft een idee wat het kan zijn, maar kan het online niet goed beoordelen. Helaas is ze verkouden en mag ze nog niet op huisbezoek komen. Wij moeten dus nog even wachten. Dan komt ook het bericht dat we niet meer naar de osteopaat mogen, omdat alle contactberoepen niet uitgevoerd mogen worden.

 

Intussen zitten we met een kind, dat huilt, veel huilt, hard huilt, krijst. We kunnen nergens heen en voelen ons onmachtig. We krijgen nu geen ondersteuning van familie, om de kans op besmetting te verkleinen. We hebben zo sterk het gevoel dat er iets is, maar wat. Wat moeten we nu? In de volgende blog vertellen we hoe dit avontuur verder gaat.