fles weigeren Tag

  • Sort Blog:
  • All
  • onrustdeskundige
  • Slaap
  • Slaapcoach

Baby 6 maanden oud

Teun vindt het heerlijk om bij mama uit de borst te drinken. Zo veilig, lekker dicht tegen haar aan, lekker warm en zo fijn om weer een volle buik te hebben. Maar dan komt papa, opa, oma of de opvangjuf met een siliconen speen in je mond en daar komt mama’s melk uit. Huh? Hoe kan dat? Meteen wegduwen met die tong en lachen, want daar trap ik niet in… Ik wil alleen mama. Tja, wat moet en doe je dan?

Het is zomer, er is een hittegolf en Teun is eigenwijs. De opvang belt opnieuw: Hij drinkt niet en plast niet. Het is 37 graden buiten en het zit me niet lekker. Ik over leg met mijn leidinggevende en besluit om halverwege de werkdag op en neer naar de opvang te rijden om te voeden in plaats van te kolven. Werk en opvang zitten niet heel dicht bij elkaar, maar ik heb het recht om een kwart van mijn werktijd te besteden aan kolven of voeden. Dat is met 9 uur werken 2.15 uur kolftijd. Teun, de dames van de opvang en ik zijn blij als hij zijn buikje weer vol heeft.

Dit moet anders… Maar hij kan uit de fles drinken. Dit heeft hij laten zien, en laat het heel soms even zien en drinkt dan 20cc. Hij doet het niet. Eigenwijs?! Het is voor hem een lange dag van 7.00u tot 18.00 geen eten en dus geen vocht. Helemaal niet fijn in deze warme zomer. Gelukkig kan ik het zo op mijn werk regelen dat ik 2x kan kolven en een uur eerder naar huis kan om te voeden. Dit scheelt voor mij iets qua voeden in de avond en nacht, want gemiste eten moet natuurlijk ingehaald worden.

Teun kan nog niet rechtop zitten om uit een bekertje te drinken, verschillende flessen en verschillende manieren van voeden werken niet. We zijn net begonnen met vaste hapjes nu hij 6 maanden oud is vanwege zijn gevoelige darmen. Hopelijk pakt hij snel zijn hapjes. Dit lees je in de volgende blog…

Baby 5 maanden oud

Een nieuwe mijlpaal met betrekking tot zijn motorische ontwikkeling: Teun kan draaien! Hij vindt het prachtig en probeert dit het liefst gedurende de hele dag. Dit heeft invloed op het inbakeren, waarmee we moeten gaan stoppen. Hoe wij dat hebben afgebouwd en hoe Teun de fles (niet) drinkt, lees je in deze blog.

Teun slaapt heerlijk wanneer hij is ingebakerd in zijn Pacco inbakerdoek, in combinatie met een zijliggingskussen, maar dan begint Teun met rollen. Hierdoor moeten we (helaas) stoppen met het inbakeren, omdat dit nu te onveilig wordt. We beginnen met een tussenstap, namelijk één arm ‘los’ (Pacco heeft hier een mooie uitbakerdoek voor). Op deze manier kan hij alvast met één arm ‘vrij’ oefenen. Het is voor Teun even wennen, maar het gaat redelijk goed.

Op de kinderopvang mogen de medewerkers niet inbakeren en de vaccinaties komen eraan, dus des te belangrijker is het om helemaal uit te gaan bakeren. Voor Teun lijkt het wel even feest. Hij vindt het fantastisch om te voelen; de rits rammelt mooi, hij kan aan zijn haren trekken, zijn speen kan uit zijn mond en daar kan hij nu ook op kauwen, zijn benen kunnen in zijn nek en een lakentje? Niet nodig. Een wereld gaat voor Teun open. Zijn armen moeten echt vastgehouden worden, wat vrij lastig is met een heel sterk kind. We gaan maar eens op zoek naar een oplossing, want Teun zijn feestje is niet ons feestje in deze.

We komen uit bij het Nunki lakentje van Fedde en Kees en besluiten deze uit te gaan proberen. Bij dit lakentje zit tricot (licht elastische) stof rond zijn middel, wat een lichte druk en geborgenheid geeft. Tegelijkertijd kan hij wel zijn beentjes een beetje bewegen. We merken dat Teun het een heel fijn dekentje vind; hij is vele malen rustiger als hij in zijn bedje ligt. We houden zijn armen vast en als hij slaapt, zorgt het dekentje ervoor dat zijn armen iets minder snel ‘zwaaien’.

Toch blijft het erg lastig voor Teun om uitgebakerd te slapen. Hij slaapt kort, omdat hij zichzelf blijft wakker maaien. Om de rust te bewaren voor hem, pakken we de inbakerdoek met één arm vrij er weer bij en we proberen het een week later opnieuw om uit te bakeren. Het Nunki lakentje blijft, want Teun is daardoor rustiger in bed.

Terug naar de fles. Wij zijn op tijd begonnen met het oefenen van de fles. Teun wilde geen speen in zijn mond en een fles (dus?) ook niet, maar we blijven het dagelijks proberen. Soms drinkt hij een paar slokken, maar meestal duwt hij de fles weg met zijn tong (net als een speen). Na de therapiesessies van Teun werd hij dan toch vriendjes met zijn speen. Hierdoor hebben wij automatisch weer goede hoop voor de fles, maar redelijk tevergeefs. Af en toe pakt Teun de fles wel, dus hij kan het wel, maar over het algemeen blijft hij deze weigeren.

We vinden dit soms vrij frustrerend, maar proberen rustig te blijven met de gedachte: als hij dorst en honger heeft, zal hij wel gaan drinken. Maak je geen zorgen, hij kan wel even zonder een voeding. Maar of dit helemaal waar is?
Fijn is het niet wanneer Teun de fles niet drinkt, want dat betekent voor mij dat ik de hele avond en nacht mag gaan (bij)voeden omdat Teun honger heeft. Na een lange werkdag is dit voor mij redelijk uitputtend. Teun drinkt dan eventjes en valt van vermoeidheid weer in slaap. Honger en slecht slapen horen ook een beetje bij elkaar, maar we hebben geen keuze: we gaan gewoon door.

Intussen dient een probleem zich steeds meer aan: het is zomer, er is een langdurige hittegolf en Teun blijft eigenwijs met betrekking tot zijn fles. Hij drinkt niet en plast niet, dus wat doe je dan? Dat lees je in de volgende blog.