slaapjes Tag

  • Sort Blog:
  • All
  • onrustdeskundige
  • Slaap
  • Slaapcoach

Baby 3 maanden oud

Teun slaapt sinds kort niet alleen in de draagdoek, maar inmiddels ook in de wandelwagen. Alleen maar wandelen met de draagdoek is dus verleden tijd. Het klinkt misschien gek, maar toch missen we die kilometers met hem in de draagdoek een beetje. Het wandelen zelf en de band die je opbouwt is erg fijn.

Wij houden continue zijn wakkertijden goed in de gaten. Tot de leeftijd van 6 maanden is de wakkertijd overdag 90 minuten. Dit betekent dat we na een wakkertijd van 75 minuten met Teun richting bed (nu de wandelwagen) gaan. Zo heeft Teun de tijd om rustig te worden en kan hij op het juiste moment, wanneer slaapdrang en slaaphormonen elkaar kruisen, gaan slapen. In het begin gaat dit nog niet zo voorspoedig.

Opeens tijdens het wandelen met de wandelwagen valt Teun moeilijk in slaap, maar we ontdekken dat hij wél zelf in slaap valt wanneer we de wandelwagen stil zetten. De prikkels onderweg leiden hem teveel af, want Teun vindt heel zijn omgeving erg interessant. Vanaf dat moment staat de wandelwagen met succes in de tuin. Nadat dit een tijdje goed gaat, gaan we de stap van de wandelwagen naar zijn bed proberen te maken. Dat gaat vanaf het begin verrassend goed.

We willen de overstap naar zijn bedje maken en beginnen met één slaapje in zijn bed, namelijk met zijn tweede slaapje van de dag. Dit is om oververmoeid te voorkomen, voor het geval het nog niet lukt met slapen.
Vanaf het begin valt Teun snel en makkelijk in slaap, dus al snel stappen we over op meerdere slaapjes per dag in eigen bed. Op een enkele keer na zijn speen geven, hebben we nu ineens onze handen vrij.

Degene die daar het meest profijt van heeft is Sophie, die eindelijk wat meer aandacht krijgt wanneer Teun slaapt. Zij gaat fijn lekkere dingen bakken, torens bouwen, schilderen, naar de speeltuin of naar de diertjes in het hertenkamp. Sophie geniet zichtbaar van de aandacht die ze krijgt en die ze gemist heeft.

In de avonduren blijft Teun nog wat onrustig. Hij is regelmatig wakker en wil qua voeding flink clusteren. De laatste slaapjes doen we beneden in de wandelwagen, om zo ook boven de rust te bewaren voor zijn grote zus. Wij zelf kunnen af en toe zelfs weer even samen een serie op Netflix kijken.

Wanneer het allemaal even stabiel lijkt te worden, komt de eerste slaapregressie van Teun om de hoek kijken. Zelf moet ik weer bijna aan het werk. Hoe deze periode verloopt lees je in de volgende blog.

Slapen en onrust baby 10-14 weken oud

Die glimlach! Een hele grote, mooie, tandloze, schattige lach! Eentje waar ik zo verliefd op word! En dat de hele tijd, als hij wakker is! Het is net alsof hij wil zeggen: dank je wel lieve mama en papa! Op zulke momenten lijkt alle ellende, heel eventjes, helemaal vergeten.

 

Intussen gaat het beetje bij beetje wat beter met Teun, en nu Teun ruim 10 weken oud is, mogen we met hem naar therapie. Teun blijkt al hard op weg om alles te verwerken, zoals de vervelende ervaring met het laseren van zijn tongriempje en lipbandje. Zijn klachten nemen dusdanig af, dat we besluiten af te bouwen met de medicatie, om te zien welk effect dit heeft. Teun reageert hier goed op.

 

Omdat de onrust behoorlijk onder controle is, gaan we zijn slaapjes in de wandelwagen proberen. We starten met één slaapje, en merken dat dit nu goed gaat. Dan gaan we verder met om en om, dit om oververmoeidheid te voorkomen. Het eerste slaapje doen we in de draagdoek en de volgende in de wandelwagen.

 

De eerste keer in de wandelwagen proberen is best spannend. Ingebakerd, op zijn zijliggingskussen, met een knuffeltje tegen zijn hoofd en met de Zazu Suzy (op strandje white noise) gaan we wandelen. En… Hij gaat slapen! Het duurt 20 minuten, en dan hebben we een slapende baby! De eerste keren blijven we voor de zekerheid lopen, en Teun slaapt heel goed. Daarna bouwen we het lopen beetje bij beetje af; we blijven de eerste 10 slaapminuten lopen (tot hij in zijn diepe slaap zit), tot we de wandelwagen kunnen stilzetten. Na een tijdje zijn we al zover dat we nog maar 1 slaapje overdag in de draagdoek doen.

 

We zien intussen een heel ander kind. Een blij en vrolijk jongetje, dat af en toe nog in zijn slaapt huilt. Wat een verschil met een paar weken geleden! Wat zijn we blij en trots!